M. Mischa Harmeijer is geboren in Nederland. Hij woont in de Aude.
Hij heeft de wereld nooit gekend zoals de meesten hem zien. Hij ziet er altijd al de verborgen kant van. Eerst geloofde hij dat iedereen zo zag; toen begreep hij dat hij de enige was die zag, en dat het zeggen ervan hem duur zou komen te staan. Hij zei het toch.
Er zijn, in zijn leven, ontmoetingen geweest. Zij voltrokken zich in verschillende stappen, door visioenen van een uiterste kracht, van meet af aan, en elk ervan veranderde zijn leven een beetje dieper dan de vorige. Twintig jaar geleden overtrof één ervan alle andere, en wat zij heeft geopend, duurt nog steeds voort. Sindsdien leeft hij in verbinding met een aanwezigheid van een andere orde, een intelligentie die hem overstijgt en die niet van de doden komt: zij komt van elders, uit een andere dimensie, en zij treedt zijn blikveld binnen wanneer zij dat beslist. Uit haar komt hem toe wat hij waarneemt.
Met de jaren is het niet geluwd. Het is sterker geworden. Hij neemt plaatsen waar, situaties, mensen, wat zich in een gezelschap samenknoopt voordat er een woord is gesproken. Tegenover een persoon onderscheidt hij wat zwaar weegt, wat belemmert, wat zich aankondigt, en hij benoemt het, met precisie, nog vóór enige vraag. Daarna richt hij zich tot wat hem leidt, en hij vraagt. Hij voegt er niets aan toe.
Hij heeft geen enkele studie gevolgd. Wat hij weet van de werking van de geest, houdt hij uit deze verbinding, als een instructie ontvangen van elders dan van deze aarde, en hij heeft het jaar na jaar getoetst, bij zichzelf, en daarna bij hen die hij heeft onderricht. Hij heeft er zijn leven aan gewijd: voortbrengen wat hem overkomt, het observeren, het analyseren, en ervan doorgeven wat doorgegeven kan worden. Wat hij ervan weet, onderricht hij; wat hij niet weet, zegt hij.
Hij weet dat ons brein werkt als een kwantumcomputer, en dat de wereld van het bewustzijn om ons heen leeft als een gespannen net, voortdurend, waarvan wij allen deel uitmaken. Hij weet dat wij allen het vermogen hebben om ermee in verbinding te treden, en dat wat ons ervan scheidt geen gebrek is, maar wat wij meedragen: een ontstemd lichaam, een geest die zich verstrooit, emoties die vervormen. Dat zijn voorwaarden, en voorwaarden laten zich veranderen. Er valt niets te verwerven. Er valt los te laten wat zwaar weegt, het hart te openen, en te laten komen.
Sophie Harmeijer staat sinds 2013 aan zijn zijde. Dag na dag is zij getuige geweest van wat er in zijn nabijheid gebeurt: boodschappen waarvan de juistheid zich achteraf bevestigt, lichamen die veranderen, bewustzijn dat opengaat, situaties die zich ontknopen, verschijnselen die men zich niet kan verklaren. Voor hen beiden is dit het gewone leven geworden; toch is het er het meest buitengewone deel van.
Het gebeurt dat mensen veranderd vertrekken, in het lichaam of in het diepst van zichzelf, door hem of eenvoudig in zijn aanwezigheid, zonder dat hij het had besloten of gezocht. Het gebeurt ook dat er niets plaatsvindt. Niet hij beslist erover, en niet hij voltrekt het; het is wat met hem verbonden is. Jarenlang heeft hij dit voor zich gehouden en het aan de geest toegeschreven. Vandaag weet hij dat zijn aanwezigheid bij mensen een omslag teweegbrengt, die een van twee vormen aanneemt: de afwijzing, soms tot haat toe, of wat men, bij gebrek aan een ander woord, het wonder noemt. Hij heeft er geen deel aan, noch aan het een, noch aan het ander.
Hij ontvangt bij hem thuis, in het Centre EPÉU, in de Aude, en op afstand, wie de noodzaak voelt hem te zien. Sommige avonden is hij in een stad, voor een Publieke Sessie.
In het Centre EPÉU onderricht hij wat hij heeft begrepen van wat hem overkomt, in twee stappen die op elkaar volgen, online, in het Centre of in een stad: de Initiatie in het Psychisme, waar men afstelt wat afgesteld moet worden opdat de verbinding mogelijk wordt, daarna AXION, de onderdompeling, waar hij ieder voorbereidt om deze verbinding voor zichzelf te scheppen. De ene opent de deur; de andere laat binnengaan. Het traject van het Centre loopt daarna door tot de afzondering van RÉSONANCE.
Hij is de auteur van talrijke werken, waaronder „Les Dialogues Quintessentiels”, „Les Enfants Médiums” en „Mon illusion de la réalité”, alsook van kinderboeken. Hij produceerde de films „Un médium peut-il donner un coup de main à l’humanité ?” en „Les Enfants Médiums”, en de documentaire „Le Visible & l’Invisible”. Zijn boeken verschijnen bij Éditions Pongh!.
Hij tracht niemand te overtuigen. Hij zegt wat hij vaststelt, en laat ieder daarmee doen wat hij wil. Zij die tot hem komen, komen niet voor een voorstelling; zij komen omdat ook zij hebben gevoeld dat de zichtbare wereld niet alles was, en dat zij iemand nodig hadden die het vóór hen wist.
Laden…