Wat woorden u al eeuwenlang verbergen

U gebruikt elke dag woorden waarvan u de diepte niet vermoedt.

Woorden die, wanneer u ze werkelijk onderzoekt, alles veranderen wat u denkt over uzelf te weten.

Twee woorden.

De eerste valstrik: intuïtie

Latijn. In-tuitio.

In: naar binnen. Tueri: kijken, waarnemen.

"Naar binnen kijken."

Dat klinkt logisch. En toch schuilt daar precies de valstrik.

Maar stel uzelf, voordat u verdergaat, deze vraag: wat bevindt zich werkelijk "binnenin"?

Observeer uw eigen ervaring. Wat u aanraakt, wat u ziet, wat u meet — alles wat materieel is, bestaat buiten. Uw lichaam, voorwerpen, de fysieke wereld: buiten. Maar energie? Energie is altijd binnenin. Uw emoties. Uw vitaliteit. Uw bewustzijn. Wat de materie bezielt. Onvindbaar onder de microscoop, onmogelijk te wegen — en toch reëel, en toch aanwezig. Altijd innerlijk.

In duidt dus geen plaats in uw lichaam aan. In duidt het domein van de energie aan — het onzichtbare veld dat de materie voorafgaat en doordringt.

Wanneer u "naar binnen kijkt", verkent u niet uw psychologie. U krijgt toegang tot een energetisch veld dat voorbij materie en tijd bestaat. En daar bevindt zich de informatie.

Toch bevat deze definitie nog een valstrik. Ze veronderstelt dat u de bron bent. Dat de informatie van u komt. Dat u iets voortbrengt. Dat is niet wat er gebeurt.

U bent niet de bron. U bent de ontvanger. De informatie die u opvangt tijdens een intuïtie wordt niet door uw brein gecreëerd. Ze bestaat al — voorbij tijd, voorbij ruimte — en uw zenuwstelsel is, als u het toelaat, in staat haar op te vangen.

Naar binnen kijken is niet de bestemming. Het is de toegangsweg.

Intuïtie: het levende bewijs dat u al verbonden bent

Dit is wat weinig mensen beseffen.

Elke keer dat u een intuïtie heeft — al is het maar één keer in uw leven — is dat een bewijs. Geen overtuiging. Geen toeval.

Een bewijs dat uw systeem in staat is, zelfs zonder uw sturing, zich naar binnen te verbinden — en dus met het Al.

U heeft niet besloten haar te hebben. U heeft geen methode gevolgd. U heeft niet gezocht. Ze kwam.

Dit betekent iets fundamenteels: de verbinding bestaat al in u. Ze hoeft niet te worden opgebouwd. Ze hoeft te worden teruggevonden.

De enige vraag is deze: gebeurt deze verbinding bij toeval — af en toe, wanneer u niet aan het sturen bent — of leert u er bewust, naar believen, op een gestructureerde manier toegang toe te krijgen?

Het is precies het verschil tussen iemand die toevallig een radiozender ontvangt — en iemand die zijn ontvanger weet af te stemmen.

Dit is geen gave. Het is training.

De tweede valstrik: het voorgevoel

Voor-: vooraf. Voelen: aanvoelen, waarnemen.

"Vooraf voelen."

Voor wat? Voordat de gebeurtenis plaatsvindt, wordt gezegd.

Maar deze definitie bevat een fundamentele fout over de aard van tijd.

Ze veronderstelt dat gebeurtenissen nog niet bestaan — dat ze zullen plaatsvinden — en dat u ze vooraf opvangt.

De werkelijkheid is heel anders.

Alles is er al.

De gebeurtenis die u "voorvoelt" bestaat al in een informatieveld dat geen verleden of toekomst kent. Wat u een "voorgevoel" noemt, is gewoon het moment waarop uw bewustzijn een fragment ontvangt van iets wat al compleet is — maar dat uw lineaire brein slechts stukje bij beetje kan verwerken.

Het bent niet u die vooraf voelt.

Het bent u die eindelijk toegang krijgt tot wat er al was.

Waarom u het niet meer gebruikt

Omdat u geleerd is alleen te vertrouwen op wat uw verstand kan verifiëren, analyseren en verantwoorden.

Onze beschaving heeft alles op het materiële gebouwd — wat te zien, te meten, te voelen is. En ze heeft het energetische geleidelijk genegeerd — wat aangevoeld, opgevangen, ontvangen wordt.

Het resultaat: u beschikt over een buitengewone ontvangstantenne — en u brengt uw leven door met het signaal uit te zetten.

Een smartphone in vliegtuigmodus.

Wat dit voor u verandert

De volgende keer dat u informatie ontvangt die u niet kunt verklaren, stel uzelf dan deze twee vragen:

"Creëer ik deze informatie — of ontvang ik haar?"

"Zoek ik het antwoord buiten — in de materie — of vertrouw ik op wat ik binnenin opvang — in de energie?"

De verbinding is er. Ze is er altijd al geweest. U heeft er al bewijs van gehad — waarschijnlijk meerdere keren, zonder het te benoemen.

Het gaat niet langer om geloven.

Het gaat om leren de ontvanger af te stemmen.

"Informatie komt niet aan. Ze was er al. U leert haar gewoon te lezen."

— Mischa Harmeijer Ik zie het onzichtbare. Ik verklaar het rationeel. Oprichter van Centre EPÉU & BRIN