M. Mischa Harmeijer
FR EN NL

Het dagboek van M. Mischa Harmeijer

Caen, 13 november 2026

1 min lezen

Caen, 13 november 2026

Caen, gisteravond. Alles is langsgekomen: de liefde, het werk, de zorg om de loopbaan, “ik zit vast”, een hond die niet luistert, hoe je je gelukkig kunt voelen…

Ik voelde de woede meerdere keren in mij opkomen, zonder haar te beheersen, in die vreemde staat van trance. En we eindigen de avond in zachtheid, met een contact met onze dierbaren.

En daarna gaat de tragedie door: zestien mensen wachtten op mij, onder vier ogen. Ik had het al gevoeld, dat het intens zou worden, en dat mijn aanwezigheid op een weg ligt die lang van tevoren is klaargelegd.

Ik heb de wandelstok van een dame weggegooid. Een dame die vooruit kon gaan, maar die alles bleef herhalen wat er mis is in haar leven; een dame die zonder stok kan lopen, maar die ermee door moet gaan. Ik heb haar stok op de grond gegooid en haar gevraagd met mij te lopen. Zij liep. Ik heb haar gezegd verder te gaan zonder haar stok, want haar stok is een herinnering aan ziekte, een gemak dat de ziekte in leven houdt — net als haar woorden uit het verleden. Een schok. En ik spreek over haar stok, die van haar, niet over de stok van iedereen.

Spreek niet over uw ziekten. Spreek niet over uw negativiteit. Noem uw mislukkingen niet. Spreek alleen wanneer er iets te zeggen valt, en over wat het gezin, uzelf en het leven beter maakt.

Volgende week verschijnt mijn nieuwste boek: “Quelque chose me bloque”. Meer dan dertig jaar ontmoetingen zijn daarin tot één conclusie geworden — een conclusie die uw kijk op het leven zal doen kantelen.

Komende Publieke Sessies

Reacties3

Romain15 november 2026

Hallo,

Ik was in Caen en ik wil u bedanken voor dit prachtige moment. Het is de 2e keer dat we u komen zien en elke keer hebben we een uitzonderlijk moment beleefd. Heel hartelijk dank voor uw adviezen en uw enorme welwillendheid.

Vertaald uit het Frans

Stéphanie16 november 2026

Hallo,

Ik had gereserveerd om mijn partner te verrassen. Ik had, met heel mijn hart, zijn overleden grootmoeder gevraagd om die avond te komen, zodat de verrassing nog mooier zou zijn... Hij heeft een prachtig contact met haar gehad, vol emoties.

Ik ben verpleegkundige; deze gedeelde avond en de boodschappen die aan de aanwezigen werden doorgegeven, zijn het bewijs dat onze samenleving, ons zorgsysteem, verre van een voorbeeld te zijn, naar mijn mening vaak het symptoom voeden, in plaats van de patiënt een echt perspectief op genezing te bieden.

Bedankt voor deze avond, opdat ieder van ons werkt aan een welwillend luisteren naar onze ziel, wie weet... Hierin ligt onze genezende kracht. Zoals Brassens het zo treffend zei: "De enige mogelijke revolutie is te proberen jezelf te verbeteren, in de hoop dat de anderen hetzelfde doen, dan zal de wereld er beter aan toe zijn."

Vertaald uit het Frans

Laurent16 november 2026

Goedendag Mischa Harmeijer,

Ik ben naar de sessie van 13 november 2026 gekomen.

Ik zag u in een droom, die nacht, uw wijsvinger op mijn derde oog leggen en zeggen: “U bent genezen.”

Misschien was voor mij het contact met een overledene niet nodig...

Met vriendelijke groet.

Vertaald uit het Frans

Uw reactie toevoegen

Uw e-mailadres wordt nooit gepubliceerd. Elke reactie wordt door M. Mischa Harmeijer gelezen voordat ze wordt gepubliceerd.

Andere terugblikken

Alle terugblikken

De volgende teksten ontvangen

Elke nieuwe tekst uit het dagboek, per e-mail. Met een link onderaan elk bericht kunt u zich afmelden.