M. Mischa Harmeijer
FR EN NL

Het dagboek van M. Mischa Harmeijer

Bergerac, 20 november 2026

2 min lezen

Bergerac, 20 november 2026

Bergerac, vrijdag 20 november 2026.

Elke avond ben ik mezelf niet meer.

Ik ben in een andere staat. Niet normaal. En voor wie mij niet kent, is dat moeilijk om te zien. Mijn persoonlijkheid is er niet meer. Mijn gedachten staan niet meer onder mijn controle. Er blijft alleen over wat er doorkomt.

Het is een kwetsbare staat. Ik zeg het zoals het is: kwetsbaar. Ik heb niets voor mij om mij te beschermen. Geen personage, geen afstand, geen voorbereide zin.

En zoals ik het gisteren aan het begin van de avond heb aangekondigd: ik deel, en ik controleer niet. Wie mij leidt, of waarom, vraag het mij niet. Ik weet het niet.

Ik heb voor het eerst over dit fenomeen gelezen heel lang geleden, in mijn verleden. En wat ik toen gelezen heb, leef ik nu.

Het probleem is niet wat er doorgegeven wordt. Het probleem is het verschil. Het verschil tussen wat er net doorgegeven is en de werkelijkheid. Deze maatschappij waarin wij leven. En dat verschil kan grote irritatie oproepen. Woede. En zelfs enorme oordelen over mij. Over wie ik ben.

Want het oneindige deelt geen menselijke ideologie. Het deelt geen opvatting van de werkelijkheid. Het deelt een werkelijkheid.

En heel vaak zijn de mensen voor mij verdwaald. Verdwaald in die leugen van de mensen. De leugen die wij allemaal samen maken, collectief, en die een zieke maatschappij geeft, in oorlog, opgesloten in haar eigen dwaasheden. Ik denk zelfs dat de leiders van onze maatschappij mentaal uit balans zijn. Zij staan niet op een waarheid. Zij staan op hun waarheid.

En ik weet, voordat ik daar ga staan, wat het gaat kosten. Degene die spreekt is niet beschermd. Ik ben degene die het oordeel krijgt, niet het oneindige.

En toch moet dit delen in je hoofd binnenkomen. Het moet in jou binnenkomen. Ook wanneer het afschuwelijk is. Ook wanneer het onrechtvaardig is. Ook wanneer het moeilijk te begrijpen is. Want je bent gekomen. Je wil erbij zijn. Je zet je naam op de lijst om gekozen te worden.

En het ergste wat ik moet delen, komt vaak naar mij terug. Jaren later. In een brief, met een groot dankjewel. Een getuigenis: dankzij dat moment is mijn leven veranderd.

Dus, mijn beste mensen, ik ben hier niet om een klantenkring op te bouwen. Ik ben hier niet om je te zeggen wat je wil horen. Ik ben hier om aan te kondigen en om te zeggen.

Gisteravond, in Bergerac, heb ik het toch gedeeld.

En gisteren heb ik ook veel jonge mensen in de zaal gezien. Met heel veel plezier. Jullie zijn welkom.

Ik deel het hier niet. Het gaat niet door een tekst. Je moet voor mij staan, in de zaal. En daar kan het je omgooien.

Mischa Harmeijer

Komende Publieke Sessies

Reacties

Uw reactie toevoegen

Uw e-mailadres wordt nooit gepubliceerd. Elke reactie wordt door M. Mischa Harmeijer gelezen voordat ze wordt gepubliceerd.

Andere terugblikken

Alle terugblikken

De volgende teksten ontvangen

Elke nieuwe tekst uit het dagboek, per e-mail. Met een link onderaan elk bericht kunt u zich afmelden.